• Meble dla dziecka
• Meble dziecięce
• Wyposażenie pokoju dla dziecka
• Pokój dziecinny - meble
• Meble dla dzieci

Suszenie materiału na meble

Wstępne ukształtowanie poszczególnych warstw i w końcu całej powłoki jest zakończeniem procesu nanoszenia materiałów malarskolakierniczych na podłoże i stanowi pozycję wyjściową do ich suszenia. Celem suszenia w zrozumieniu technologicznym jest zestalenie lub utwardzenie tak poszczególnych warstw, jak i całej powłoki. Odpo­wiedni stopień zestalenia lub utwardzenia części i całości powłoki jest uzależniony od optymalnego dostosowania warunków suszenia (temperatury, wilgotności względnej i ruchu powietrza oraz czasu susze­nia) do materiałów, z których wykonuje się powłokę.

Czas suszenia dla poszczególnych materiałów malarskolakierniczych, w warunkach zbliżonych do pokojowych (t = 229C i q' 70°/o), podaje wytwórca lub jest on ujęty w odpowiednich normach przedmiotowych. Jeżeli po wysuszeniu powłoki będą jeszcze obrabiane (szlifowane i polero­wane), to ich trwałość określa się mianem twardości technologicznej, tj. takiej, jaka jest niezbędna do dalszej racjonalnej obróbki, jeżeli natomiast powłoki nie będą już podlegać obróbce, to wtedy ich twar­dość określa się mianem twardości użytkowej (końcowej), tj. takiej, jaka jest najbardziej odpowiednia dla danych warunków użytkowania. Czas schnięcia w warunkach zbliżonych do pokojowych jest na ogół zbyt długi, aby mógł być zaakceptowany w produkcji przemysłowej. Dlatego też stosuje się sztuczne suszenie powłok malarskolakierni­czych w suszarniach. Dzielą się one, w zależności od konstrukcji, na komorowe i tunelowe, a ze względu na rodzaj czynnika suszącego — na konwekcyjne i promiennikowe.

W trakcie wysychania stan powłoki ulega zmianie. W procesie su­szenia powłok wyodrębnia się trzy charakterystyczne stany:

• pyłochłon­ności (piasek nasypany na powierzchnię powłoki już do niej nie przylega),
• wyschnięcia powierzchniowego (tylko przypowierzchniowa warstewka powłoki jest twarda),
• wyschnięcia całkowitego (cała powłoka jest na tyle twarda, że poszczególne włókna ze zwitka waty przyciśniętego ciężarkiem nie przylepią się do niej).